دوست‌داشتن:

به خودم قول داده بودم که از این به بعد زود به زود آپدیت کنم اما بازم نشد. الان یهو حسش اومد که چند خطی رو بنویسم. شماره جدید مجله iLOST تو همین روزا میاد بیرون. امیدوارم مورد استقبال قرار بگیره. بچه های تحریریه  تو این شماره بد جوری منو شرمنده کردن چون اکثر کارا رو خودشون انجام دادن ، واسه همین یه تشکر خیلی بزرگ بهشون بدهکارم. کم کم دارم فکر میکنم که لیاقت اینکه سردبیرشون باشم رو ندارم.

هفته گذشته بهم خیلی سخت گذشت. هنوزم  تاثیراتش مونده اما میخوام از اونی که باهام بودش اینهمه مدت تشکر کنم چون خاطرات خیلی خوبی رو واسم رقم زد. باهاش که بودم حس زنده بودن داشتم. چاره  ای نیست. حالا میگن همه چی تموم شده اما خاطراتش واسم مونده. واسه همه اون چیزایی که بهم یاد داد ازش ممنونم. امیدوارم همیشه و همه جا خوشحال و پیروز باشه.

ترم جدید دانشگاه ها هم داره شروع میشه . منم باید کم کم  ساک لباسهام رو ببندم برم خوابگاه. این دفعه اصلا حس خوبی ندارم. نمیدونم چرا. یه طوریه. انگار برگشتی دیگه واسم در کار نیستش. یه سفر یک طرفه. نهایت واحدی که میتونستم بردارم رو برداشتم واسه این ترم.

تا روزگار چی واسم رقم بزنه. یه جورایی این نوشتم شد شبیه وصیت. نمیدونم چرا ولی خب شاید بازم اینجا آپدیت شد. شاید نشد. کی میدونه؟ تا اون موقع خداحافظ…