دوست‌داشتن:

تقریبا همه چی داره راه خودش رو میره و ما هم داریم زندگی خودمون رو میکنیم. اوضاع بر وفق مراده چه نت و چه تو زندگی شخصی.

سایت تقریبا نرمال شده و میزان آمار بازدید هم که داره به روزهای خوب برمیگرده و مطمئنا با آغاز سریالها و برنامه هایی که داریم بیشتر خواهد شد. قراره بریم پیک نیک باز بعد ماه رمضون. مطمئنم خوش میگذره دیگه وقتی سینا هم حتی میخواد بیاد معلومه  که خوش میگذره.

بی خستگی راه رو با بچه ها ادامه میدیم چون نمایی که من میبینم خیلی روشنه. مجله هم که کاراش داره انجام میشه. با تغییر گرافیستها این شماره قول یه شماره بی نقص و جدید از لحاظ بصری رو میدم. بچه ها هم بعد چند شماره پخته شدن تو نوشتن. نوشته ها هم که داره بهتر از همیشه میشه. همش جای امیدواری برای من و دوستام هست.

ماه رمضون امسال هم با اینکه مدت روزه داری بلند بود زود گذشت. خدا رو شکر که تونستم بازم روزه رو بگیرم هر چند که مطمئنم خیلی کم بوده در قبال محبتهای خدا بهم. شبهای قدر اصولا شبی هست که ادم خیلی بیشتر به خودش و کردارش طی سال قبل فکر میکنه و راز و نیاز میکنه برای بخشش. البته بخشش که نمیشه گفت فرد توبه میکنه . اونم نه توبه ای که فرداش بشکنتش بلکه واسه اینکه دیگه اونکارا رو تکرار نکنه. اونشب بخشیده نمیشه بلکه قدم در راهی میزاره تا ظلم و جفایی که به خدا و انسانهای دیگه کرده رو جبران کنه. من که نهایت تلاشم رو میکنم لااقل پیش وجدانم سرافکنده نیستم تو این زمینه.

دانشگاه شروع شه فصل جدیدی رقم میخوره مسئولیتهام هم تو دانشکده هم تو سایت + درس که باید بخونم و مجله و … همه هستش اما من خیلی دوست دارم اینا رو. لذتی داره وقتی میفهمی 10 هزار نفر نوشته ات رو خوندن . البته واسه من قبل از این هم تو روزنامه های ورزشی اتفاق افتاده بود این موضوع و نوشته هام به چاپ رسیده بود ولی این مجله یه چیزه دیگه اس. منتظر شماره بعدی باشید…

از هر دری که الان به ذهنم اومد نوشتم. یه خورده پرت و پلا شدش. بزار زودتر تموم کنمش :دی

پیروز و موفق باشید. سر سفره های افطار ما رو هم دعا کنید